Balada ò głëpim Remùskù.

Jacek Kaczmarski – Ballada o głupim Jasiu

Tatków dom òdżëgnôł głëpi Remùs.
Szëkac swegò widu rôd, nie rôd.
Stopë scësnął swim niedobrym bracom
Chtërné gò nie chcëlë pùscëc w swiat
Spòsób swój na karã zaladëje,
I nick wiãcy ju ni mòże wząc.
Téj wërëszëł Remùs gwizdającë
Chòcô mòwã swą skażoną miôł,
Chòcô mòwã swą skażoną miôł,

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Smiôł sã w lese czawrot ptôchów.
Prôwdac to że cë rozëmù fél!
Wid pò prôwdze nie istnieje
A ù cëzëch nóm zniszczejesz.
Ale òn przed sebie szedł i tak!
Ale òn przed sebie szedł i tak!

Szedł za słuńcã tam dze zachôdało,
Pòd stopama brzëmiôł złoti czis.
Ale złoto gò ju nie kùsëło,
Wsłëchôł sã w wieczorny ptôchów czirk.
Biôj – czirkałë – Remùs, tam do greńcë,
Dze Kaszëbów ni mô wcale, nié!
Szëkôj widu, szëkôj grëńców mòwë!
Bë rozsewac dali biôłé skrë,
Bë rozsewac dali biôłé skrë.

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Chłoscëł w lese czawrot ptôchów,
Nie nalezesz greńców mòwë, nié!
Wid pò prôwdze nie istnieje
Kòżdi w krąg sã z cebie smieje.
Ale òn przed sebie szedł i tak,
Ale òn przed sebie szedł i tak!

Nie chcôł spòcząc Remùs, bò béł głëpi
I nie mëszlôł ò nôsłodszim z cał,
Bò bë sã miłotą, złotã ùpił,
A òn wid pò prôwdze nalezc miôł.
Zawanożëł w òbsëpiszcza dzëwé,
Dze ùkôzczi tuńcowałë wkrąg.
Ucekł bë chto mądri przed jich répã
Ale nie mógł gò wërzasnąc rép
Ale nie mógł gò wërzasnąc rép.

Głëpi Remùs, głëpi Remùs,
Jeżles nas sã nie wërzasnął
Biôj przed sebie stegną na sóm czëpk,
lecz nie zważaj na uroki,
Nie oglądaj się na boki,
bo cię wtedy nie ocali nikt,
bo cię wtedy nie ocali nikt!”

Le nie zwôżôj na ùrzeczi,
Nie òbzérôj sã na bòczi,
Bò cã tédë nie òcali nicht,
Bò cã tédë nie òcali nicht!

Pnie sã w górã stegną strzód kamiszczów,
Strzôd òmanów i ùkôzków tam.
Ale nie wërzasnie gò to wszëtkò,
Bò nié taczé strôszczi z domù znôł.
Widzy ju na czëpkù jak tam z nieba
Môłnie sëpią wid i biôłé skrë,
A na czëpkù mù Niewôrto gôdô:
Patrzë, Remùs, w dół tam dodóm je,
Patrzë, Remùs, w dół tam dodóm je.

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Tës òmanie dôł sã skùsëc.
Rôz jes òddôł miecz a terô to!
Na nic trudë, stegna drãgô,
Znikna téj biôłczi òmana
I jes zmienił sã pòd czëpkã w kam,
I jes zmienił sã pòd czëpkã w kam!

Wrôcô głëpi Remùs téj kamòwi,
Pełzô stegną rok pò rokù cal.
Kò przeminą całé pòkòlenia
Nim òn dodóm zdążi nazôd zańc.
A czéj dońdze ju dodóm naj Remùs,
Dzecom mdą brawãdë ò nim plesc
I téj kanie òn przë stôri brómie,
Rëszny brawãdama Remùs naj,
Rëszny brawãdama Remùs naj.

Głëpi Remùs, głëpi Remùs,
Chòc mòwa twòja skażonô
Rozëmiejesz wiãcy terô ju
W brawãdach są rëszné dzeje
Wid pò prôwdze nie istnieje,
Ale wiedno wôrt je za nim jic

W brawãdach są rëszny dzeje
Wid pò prôwdze nie istnieje,
Ale wiedno wôrt za nim jic.

 

 

Na spòdlim: Jacek Kaczmarski “Ballada o głupim Jasiu”.

  1. No comments yet.

  1. No trackbacks yet.


Warning: Use of undefined constant cs_print_smilies - assumed 'cs_print_smilies' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /homepages/17/d34897564/htdocs/wp/tomk/wp-content/themes/monochrome/comments.php on line 185

 
This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.