Archive for the ‘ Wiérztë ’ Category

Stegne brzątwień.

To bëłë smiecë mòjich brzątwień. Nié
twòjich. Abò wëzdrzenia za chùtczé
Żebë bëłë prôwdzëwé. Nié w òczë.
Dzes kòl skarnië. Włosë czôrné.

Abò òczë. Czë bëło w tim nico wiãcy?
Nié. Mòże. Stikniãca rãków kòl pôłnia
abò lëp òb noc cëchą. Leno w mëslach.
Jô miôł ce wëmalowóné bënë

swòji głowë. Rozëmù. Fëlëje
mie czëgò dëch na jawernoce.
Rozëmù. Dôj mie. Abò biôj tam
dze ni ma stegnów wdôru. Òb noc.

Nico z wiecznoscë

Mòże je w tim nico z wiecznoscë
w dérowaniu

Czédë szëkôsz w sobie sztëczka sómnotë
A znajdujesz nieskùńczoné kôrbienié
Dobrégò i Złégò

Kò czas nie nëkô wstëc
A ma nie zdrzima so w òczë
W zdrzadło
W skarń

Chtërna je czej maska z môłich kamiszczów

Wez so jeden na wdôr
Mòże bãdze na nim napisónô
Gòdzëna
Czédë zatrzimią sã wszëtczé zégarë

Stegna òb witrzniã.

Pójma dali. Tuwò leno sã widni.
Kò mòżema pòżdac. Nié.
Dali bãdze widno. Mdzemë mùszelë kôrbic.

A to je leno brawãda zacygnionëch
pajiczënów. Nick midze nama nie bëło.
Chòc bëło. Dôwni? Lata przódë.

Witrzinkù. Të môsz ruchna czôrné.
A të jes òbùtô w żôl. Stegnë
téż sã żôlëłë. Mògã so wdarzëc.

To bëłë stegnë òb noc. Nicht
nie widzôł. Ma bëła. Le. Wiész?
Nié. Téj pójma. Le ju zamkni òczë.

Nico wiãcy

Pò prôwdze

(Prôwdze wërzëkłi w òcze

Sobie)

Chcôłbëm

Żebë bëło w tim nico wiãcy

 

Niże

 

Pùsté zdrzadło

Żôlącé dichniãca

Òkamërgnionô jawernota

Cémnô starna wëzdrzëniô

Szlach

Chtëren mòrze le kùszkac

Teszno

 

Chcôłbëm

I dlôtë nót mie je dzyrżkòscë

Żebë bëło w tim nico wiãcy

Próżnosc

Sedzelë o próżnych głowach

Pomión rozmùdzonégo szczescô
Spłiwôł strëżką z ùcha

Pozlepióné sromotą powieczi
Pokażoné mëszlë
I krzéle

Moralné

Biwają niechtërné zrëchë
Kù widowi
Nié daremné

Swiécówka
Sa żôli

Rozszmërgnijma sa
Pò dnie

Dôka

A oni badą dôką
Chtërna ùnoszy sã cëcho
Przëgrużdżô sa do skarnië

Badą w lëfce rozlóny
W okamergnieniach

Czasã kaną ukôzka w tële twoji głowë
Łisną słowa

Zabrzëmią
W zwonach

Czas ju jic
Dali
W dôczi

Zona (“Piknik na skraju drogi” A. i B. Strugaccy)

Stalker
Nie bùdzy sã w swòjim łóżkù

Do snikù kòlibô gò cëchié mrëczenié
Złoti kùlë
Żëczba je jedurnô

Biéj Zono précz

Z mòjégò dichaniô
Zabierz swòjã wòniã

Krëjamno i
Òbarchnielstwã

Nie dôj mie
Téż

Òprzestóń

Dosygac mòjich slédnych dniów

Stalker nie bùdzy sã w swòjim łóżkù
Ze snikù bùdzy go szemarzenié
„Pój le”

Tatkù

Tatkù

Serce  bije

Mnie

 

Wej òbôcz

 

Mòże za wiele jem wcygnął tôbaczi

Mòże za chùtkò jem biegł przez żëcé

Mòże jinaczi ni mògã

 

Tatkù

A co bë bëło czej bëm òprzestôł òddichac

 

Czë to serce

Co mnie bije

Bë òprzestało sprawiac mie ból

Tatkù

Słuńca

Wzérôł jem w złoté słuńca

 

Malowôł jem tim wzéranim

Wiôldżi òbrôzk jasnotë

Krôjobrôzë spełnieniô

Drzewiãta redoscë

Na przédczich sztrãdach mòrza nieskùńczonoscë

 

Mòjé słuńca zachôdają

Za dalek

Bë mògłë co dzéń sã bùdzëc

 

Czédë samikóm òczë

Widzã le kółka

I pùsté płótno

Kaszëbiątka

Kaszëbiątka.

*

Bëłë téż tamój dwa môłé Kaszëbiątka

*

Rikałë w niebò –

Głosë

Òtmikałë òczë psóm

I drzëwiątóm przë drodze

*

Wonôtowałë skrama na dzarń

A òdżiń spôlëł jima piãtë

*

Nëkałë tédë dzëwò

I bëłë tam szlachë

Wëpóloné

*

Biôj

 
This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.