Archive for the ‘ Kôrbiónka z pòprzédcama ’ Category

Mój drëch to Zymk

Magdalena Fennig – Mój drëch to Zymk

Mój drëch to Zymk, on przińdzë ze wzgórz
Czéj witrzniô mdze, òbùdzy òn mie
Mój drëch to Zymk, krëjamno mie rzeknie,
Czegò mô strach, z czim je mù zle.

Mój drëch to Zymk, òn z pôłnia przińdze tu
Szëmarzenim òbùdzy ze snu
Mój drëch to Zymk, rzeknie, że nie je sóm
Że nie jem sóm, że òn tu je.

Ùczëja głos, bëlny zwãk,
Co brzëmi strzód nordowich łąk
Miodny czéj wiatr, co nëkô dze zôpadny las
Mùlchny czéj wał lëtczi szum w miesądzową noc
Oh, oh, oh.

Pòwié mie snik, w chtërnym më, miesądz téż i czarownô noc,
Wid z snôżich dni, oczów łisk, zelonutëchnëch,
Dalek dze swiat, dze jem béł w dzecnych latach swich.
Oh, oh, oh.

Mój drëch to Zymk, òdeńdze w kùńcu tam
I pòwié że, spełnieniô przińdze czas,
Lubòtny drëch, krëjamno mie pòwié,
Że przińdze czas, że przińdze czas.

Mój drëch to Zymk, òdeńdze w kuńcu tam
I powié że, spełnieniô przińdze czas,
Lubòtny drëch, krëjamno mie pòwié,
Że przińdze czas, że przińdze czas.

Òczëja głos, bëlny zwãk,
Co brzëmi strzód nordowich łąk
Miodny czéj wiatr, co nëkô dze zôpadny las
Mùlchny czéj wał lëtczi szum w miesądzową noc
Oh, oh, oh.

Pòwié mie snik, w chtërnym më, miesądz téż i czarownô noc,
Wid z snôżich dni, òczów łisk, zelonutëchnëch,

Dalek dze swiat, dze jem béł w dzecnych latach swich.
Oh, oh, oh.

La, la, la …
La, la, la …
La, la, la …

Kòlibałë sã kùszkania.

Paulina Osowska – Kòlibałë sã kùszkania

Miłota przechôdô niespòdzôjno
Bo to nie ji wina
Że pôlce nëkają dzëwò
I skarnie do sebie cësną
Czéj blónë na widnym niebie

Miłota przechôdô niespòdzôjno
Czasą tak ce nańdze
Miłota nalazłô bùten
Nalazłô bùten szëkù
Bãdą téj, bãdą téj, bãdą téj,
Éj, bãdą téj, bãdą téj

Kòlibałë sa kùszkania
Czéj miodné pôchë strzód zmachtónëch włosów czëc
Kòlibałë sa kùszkania
Czéj miodné pôchë strzód zmachtónëch włosów czëc

Nigdë ju nie bãdzë tak
Że słuńce, włosë, blónë, òonie, të i jô.
Bo ju na jinszé gwiôzdë zdrzą twé òczë
Twé òczë krëjamné, a czôrné jak noc.

„I nie opùszczã cã”
Tak cëzo brzëmią słowa, chtërne rzekł jes mie
I dlôtë żdaja, jaż rozwidni sa nen mrok
Przez jaczi ni mòga òbôczëc ca dzys

(Na spòdlim: Gypsy Kings “Bamboleo”)

Psychòtéka

Żywiołak – Psychoteka

Midze niebã a piekłã

Strzód ùrzasnëch bezdarżów

Co jich lotã staranno òmijô dëch bògów

Stoji karczma stôrô w chtërny ùkôzczi żłãpów

Żëją òsamãtnieniã swich pijacczich hëców.

 

Sam Ariman wpôdô

W karczmie ti zasôdô

Ùkôzk z nôgòrszégò snu

Téż na gwësno żdaje tu

 

Skrómcoch  ùmierającë

Łiknął swòjé ametistë

Naléze za trzë groszë leże wiekùjistné.

I mòrdôrz co w nożu całą zamknął swą wiarã.

Mòże téż nalezc tuwò nie jedną òfiarã.

 

Całô karczma naja w zôtor sã zatôczô

Ùkôzk z nôgòrszégò snu wòłô cebie: Pój le tu!

 

Niezbednica żnija péckô sã do to tłëstocha

Co przed smiercą sã w ni pòkùsno zakòchôł

Grôją téż grajkòwie dërno w swòji kòmpanië

Całé karno dzëwé w tuńcach sã wieseli.

 

Jedna kòl piécka sedzy leno starëszka

Nënka piãcu wisélców – ùrzasu nie słëchô

Dôczësto zgrużdżonô so wdarzô pò cëchù

Swą piérszą miłotã, spełnioną na ùstrzesze

 

W kùńcu pòdskacëła

Dzbóna wëchilëła

I w òkamërgnieniu

Zagrała na grzebieniu

 

Na spòdlim piesnië “Psychoteka” karna Żywiołak.

Martusza

Martusza

Wëkwitałë jabónczi i krëszë.
Płënãłë niebã karna kòmùd.
Wëchôda na drożeszcze Martusza
Na nôwëższi zómkòwiska môl.

Wëchôdała, piesnië tej spiewała
Ò tim co swój drãdżi cãżôr pchôł.
Ò tim co gò tak baro lëdała
Ò tim co swé ksążczi karą wiózł.

Òj, të piesnio, piesniczkò dzéwczãcô,
Të, le biôj przez szlachë widnëch słuńc.
I w pòbitwie ò kaszëbsczi granice
Òd Martuszi, pòzdrówczi mù nies.

Niech le wdarzi so dzéwùszkã miłą
I ùczëje jak òna spiéwô,
Czej òn starżã zemi swòji trzimô
I do Martë wzdichô całi czas.

Wëkwitałë jabónczi i krëszë.
Płënãłë niebã karna kòmùd.
Wëchôda na drożeszcze Martusza
Na nôwëższi zómkòwiska môl.

 

Na spòdlim:  “Katiusza” sł. Michaił Isakowski, muz. Matwiej Blantner.

Balada ò głëpim Remùskù.

Jacek Kaczmarski – Ballada o głupim Jasiu

Tatków dom òdżëgnôł głëpi Remùs.
Szëkac swegò widu rôd, nie rôd.
Stopë scësnął swim niedobrym bracom
Chtërné gò nie chcëlë pùscëc w swiat
Spòsób swój na karã zaladëje,
I nick wiãcy ju ni mòże wząc.
Téj wërëszëł Remùs gwizdającë
Chòcô mòwã swą skażoną miôł,
Chòcô mòwã swą skażoną miôł,

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Smiôł sã w lese czawrot ptôchów.
Prôwdac to że cë rozëmù fél!
Wid pò prôwdze nie istnieje
A ù cëzëch nóm zniszczejesz.
Ale òn przed sebie szedł i tak!
Ale òn przed sebie szedł i tak!

Szedł za słuńcã tam dze zachôdało,
Pòd stopama brzëmiôł złoti czis.
Ale złoto gò ju nie kùsëło,
Wsłëchôł sã w wieczorny ptôchów czirk.
Biôj – czirkałë – Remùs, tam do greńcë,
Dze Kaszëbów ni mô wcale, nié!
Szëkôj widu, szëkôj grëńców mòwë!
Bë rozsewac dali biôłé skrë,
Bë rozsewac dali biôłé skrë.

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Chłoscëł w lese czawrot ptôchów,
Nie nalezesz greńców mòwë, nié!
Wid pò prôwdze nie istnieje
Kòżdi w krąg sã z cebie smieje.
Ale òn przed sebie szedł i tak,
Ale òn przed sebie szedł i tak!

Nie chcôł spòcząc Remùs, bò béł głëpi
I nie mëszlôł ò nôsłodszim z cał,
Bò bë sã miłotą, złotã ùpił,
A òn wid pò prôwdze nalezc miôł.
Zawanożëł w òbsëpiszcza dzëwé,
Dze ùkôzczi tuńcowałë wkrąg.
Ucekł bë chto mądri przed jich répã
Ale nie mógł gò wërzasnąc rép
Ale nie mógł gò wërzasnąc rép.

Głëpi Remùs, głëpi Remùs,
Jeżles nas sã nie wërzasnął
Biôj przed sebie stegną na sóm czëpk,
lecz nie zważaj na uroki,
Nie oglądaj się na boki,
bo cię wtedy nie ocali nikt,
bo cię wtedy nie ocali nikt!”

Le nie zwôżôj na ùrzeczi,
Nie òbzérôj sã na bòczi,
Bò cã tédë nie òcali nicht,
Bò cã tédë nie òcali nicht!

Pnie sã w górã stegną strzód kamiszczów,
Strzôd òmanów i ùkôzków tam.
Ale nie wërzasnie gò to wszëtkò,
Bò nié taczé strôszczi z domù znôł.
Widzy ju na czëpkù jak tam z nieba
Môłnie sëpią wid i biôłé skrë,
A na czëpkù mù Niewôrto gôdô:
Patrzë, Remùs, w dół tam dodóm je,
Patrzë, Remùs, w dół tam dodóm je.

Głëpi Remùs, Głëpi Remùs,
Tës òmanie dôł sã skùsëc.
Rôz jes òddôł miecz a terô to!
Na nic trudë, stegna drãgô,
Znikna téj biôłczi òmana
I jes zmienił sã pòd czëpkã w kam,
I jes zmienił sã pòd czëpkã w kam!

Wrôcô głëpi Remùs téj kamòwi,
Pełzô stegną rok pò rokù cal.
Kò przeminą całé pòkòlenia
Nim òn dodóm zdążi nazôd zańc.
A czéj dońdze ju dodóm naj Remùs,
Dzecom mdą brawãdë ò nim plesc
I téj kanie òn przë stôri brómie,
Rëszny brawãdama Remùs naj,
Rëszny brawãdama Remùs naj.

Głëpi Remùs, głëpi Remùs,
Chòc mòwa twòja skażonô
Rozëmiejesz wiãcy terô ju
W brawãdach są rëszné dzeje
Wid pò prôwdze nie istnieje,
Ale wiedno wôrt je za nim jic

W brawãdach są rëszny dzeje
Wid pò prôwdze nie istnieje,
Ale wiedno wôrt za nim jic.

 

 

Na spòdlim: Jacek Kaczmarski “Ballada o głupim Jasiu”.

Ballada ò płonącëch chëczach.

Bùdzta sã Kaszëbë, płoną waji chëczë!

Wszëtczé scanë w ògniu płomienią sã strzechë.

Dërgòcze lëft, nëkô pò sëchich balkach òdżiń.

Wstôwajta! Chróńta swiãtich swòjich progów.

*

Zbierają sã cemny w òkrąg swòji wsë płonący.

Nëkają skrë pò trôwie, żôlą szadi skarnie.

W òczach łisk ògnia, jiscënkù a strachù.

Dze bãdą terô kôrbac w swòji rodny mòwie?

*

Płomienią sã chëczë! Rép a trzôsk gardłowi!

Balczi w hëc sã sëpią, skrë do górë lecą.

Tam bënë knôp òstôł! Jesz je widac rãce

Ju czôrné. Jezës Maria, za co?! Jezës Maria…

*

Noc ju czôrnô, stoją wszëtczé wiôldżim kòłã.

Blónë niskò w cemnicë, gwiôzda sã dopôlô.

Zdrzą na swé kapòtë, pòrosłé pòpiołã.

Réga rąk a skarniów w mrok sã pòmału òddôlô.

*

Stalë tak do rena; deszcz spôdł te wcyg stalë

Jaż pòpiół sã zmachtôł ze szlamã.

Jeden knôp sã spôlëł, Kaszëba sã spôlëł!

Spiéwôł w karczmie pijany Smãtk nad zedlã piwa.

*

Na spòdlim Balladë ò płonący synagòdzë, J. Kaczmarsczégò.

Swiãté górë.

Swiąté Górë

Czë të czëjesz Dzëwé Gónë?

Czë të czëjesz Dzëwé Gónë?

ŁŻÉLCOCH! MÒRDÔRZ! DIÔBEŁ!

Biôjma le na Rowòkół!

Jich òczë widzą wòjnã

ŁŻÉLCOCH! MÒRDÔRZ! DIÔBEŁ!

Biôjma le na Rowòkół

Wòlnosc

Wòlnosc

Jesmë…

Wòlny.

Czë të czëjesz Swiãté gòrë?

ŁŻÉLCOCH! MÒRDÔRZ! DIÔBEŁ!

Biôjma le na Rowòkół

Chtos rzekł farwta jich czerwiono

ŁŻÉLCOCH! MÒRDÔRZ! DIÔBEŁ!

Biôjma le na Rowòkół!

Wòlnosc

Wòlnosc

Jesmë…

Wòlny.

Wszëtcë wrócëlë. Spòczëlë na gòrë ùrzmach.

Ma wiéma, że ni môta…

Wszëtcë wrócëlë. Spòczëlë na gòrë ùrzmach.

Ma wiéma, że to nie je

CZESTNIÔ! MÒRDÔRZ! NIEZBEDNICA!

Biôjma le na Rowòkół

Wszëtcé wrócëlë. Spòczëlë na gòrë ùrzmach.

Ma wiéma, że to nie je…

CZESTNIÔ! MÒRDÔRZ! NIEZBEDNICA!

Biôjma le na Rowòkół

Wòlnosc

Wòlnosc

Jesmë…

Wòlny.

 
This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.