Archive for the ‘ Dzéń Jednotë Kaszëbów 2012 Kòscérzna I LO miona Józefa Wëbicczégò. ’ Category

Bëła mòją różą

Paweł Ruszkowski – Bëła mòją różą

Bëła dlô mie różą, jedną w sercu wiedno
Bëła dlô mie różą mòją
Le nié dlô ni bëła dzëwi róże krza
Ani knôp czej jô

Bóg mie dôł
Bóg òdebrôł
Bëła mòją różą
Le ju nigdë nie mdze

Tej sej czejbëm ùczuł
Jaczi znóny krok
Chtëren stôwiôsz jidąc przez parg mój
Tej sej czejbëm ùczuł
Wiém, że jô ni mògã
Nie jes mòją mùlką ju.

Dzys wieczór lecałë nad mòjim dodómã
Lecałë ptôchë wãderné
A jô òb noc jem snił ò twòjich òczach
I twòjich kùskach

Bóg mie dôł
Bóg zabiérô
Bëła mòją różą
Le ju nigdë nie mdze

Tej sej czejbëm ùczuł
Jaczi znóny krok
Chtëren stôwiôsz jidąc przez parg mój
Tej sej czejbëm ùczuł
Wiém, że jô ni mògã
Nie jes mòją mùlką ju.

Mój drëch to Zymk

Magdalena Fennig – Mój drëch to Zymk

Mój drëch to Zymk, on przińdzë ze wzgórz
Czéj witrzniô mdze, òbùdzy òn mie
Mój drëch to Zymk, krëjamno mie rzeknie,
Czegò mô strach, z czim je mù zle.

Mój drëch to Zymk, òn z pôłnia przińdze tu
Szëmarzenim òbùdzy ze snu
Mój drëch to Zymk, rzeknie, że nie je sóm
Że nie jem sóm, że òn tu je.

Ùczëja głos, bëlny zwãk,
Co brzëmi strzód nordowich łąk
Miodny czéj wiatr, co nëkô dze zôpadny las
Mùlchny czéj wał lëtczi szum w miesądzową noc
Oh, oh, oh.

Pòwié mie snik, w chtërnym më, miesądz téż i czarownô noc,
Wid z snôżich dni, oczów łisk, zelonutëchnëch,
Dalek dze swiat, dze jem béł w dzecnych latach swich.
Oh, oh, oh.

Mój drëch to Zymk, òdeńdze w kùńcu tam
I pòwié że, spełnieniô przińdze czas,
Lubòtny drëch, krëjamno mie pòwié,
Że przińdze czas, że przińdze czas.

Mój drëch to Zymk, òdeńdze w kuńcu tam
I powié że, spełnieniô przińdze czas,
Lubòtny drëch, krëjamno mie pòwié,
Że przińdze czas, że przińdze czas.

Òczëja głos, bëlny zwãk,
Co brzëmi strzód nordowich łąk
Miodny czéj wiatr, co nëkô dze zôpadny las
Mùlchny czéj wał lëtczi szum w miesądzową noc
Oh, oh, oh.

Pòwié mie snik, w chtërnym më, miesądz téż i czarownô noc,
Wid z snôżich dni, òczów łisk, zelonutëchnëch,

Dalek dze swiat, dze jem béł w dzecnych latach swich.
Oh, oh, oh.

La, la, la …
La, la, la …
La, la, la …

Kòlibałë sã kùszkania.

Paulina Osowska – Kòlibałë sã kùszkania

Miłota przechôdô niespòdzôjno
Bo to nie ji wina
Że pôlce nëkają dzëwò
I skarnie do sebie cësną
Czéj blónë na widnym niebie

Miłota przechôdô niespòdzôjno
Czasą tak ce nańdze
Miłota nalazłô bùten
Nalazłô bùten szëkù
Bãdą téj, bãdą téj, bãdą téj,
Éj, bãdą téj, bãdą téj

Kòlibałë sa kùszkania
Czéj miodné pôchë strzód zmachtónëch włosów czëc
Kòlibałë sa kùszkania
Czéj miodné pôchë strzód zmachtónëch włosów czëc

Nigdë ju nie bãdzë tak
Że słuńce, włosë, blónë, òonie, të i jô.
Bo ju na jinszé gwiôzdë zdrzą twé òczë
Twé òczë krëjamné, a czôrné jak noc.

„I nie opùszczã cã”
Tak cëzo brzëmią słowa, chtërne rzekł jes mie
I dlôtë żdaja, jaż rozwidni sa nen mrok
Przez jaczi ni mòga òbôczëc ca dzys

(Na spòdlim: Gypsy Kings “Bamboleo”)

 
This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.