Złoté pòla.

Mdzesz pamiãtôł mie czej zôpadny wiatr

Przez pòle zbòża nëkô

Słuńce na niebie chùtkò zabéł jes

Czejsma złotim pòlã szła

Wza lubnégò dłoń

Wzéra w òcze sã

Dze wiatr przez zbòże nëkô

Jegò remiona na nich włosë ji

A wiatr wcyg przez zbòże gnô

Czë òstaniesz tu, ze mną na wiedno

Dze wiatr przez pòle nëkô

Słuńce na niebie zabãdzëmë wnetk

Czej bãdzëma pòlã szła

Nigdë nie rzuca jem słowów na wiater

Chòc czasã słowa pòrwôł mie òn

Le pòkąd czasu sygnie przed nama

Mdzema złotim pòlã szła

Nigdë nie rzuca jem słowów na wiater

Chòc czasã słowa pòrwôł mie òn

Pòkąd czas wcyg przed nama je

Mdzema złotim pòlã szła

Bëło wiele dni òd zymkòwich chwil

Czéj wiatr przez zbòże nëkôł

Czëjë: dzecka smiéch, słuńce niebã gnô

Dze wiatr przez pòle nëkô

Mdzesz pamiãtôł mie czéj zôpadny wiatr

Przez pòle zbòża nëkô

Słuńce na niebie zabãdzëmë wnetk

Czéj mdze zbòże wiatr i më